گاهی اوقات که مشغولیت‎های زندگی به خود مشغولت کرده‎است و صبح تا شب به دلایل گوناگون تمامی ساعات و لحظه‎هایت پُر است و فرصت تنفسی هم برایت نیست چه رسد به استراحتی کوتاه، مطالعه‎ای، تفریحی، ورزشی و رسیدن به بُعدهای دیگر زندگی، بعد از گذشت مدت زمانی، اگر جزو قلب زندگان باشی، احساس می‎کنی دلت عجیب گرفته... دوست داری با کسی حرفی بزنی. به دنبال دو گوش مَحرم هستی. با اینکه هنوز هم وقت نداری بنشینی و زمانی را با خودت خلوت کنی اما... دلت خیلی هوایی شده... .

زندگی... خیلی وقت آدم رو می گیره! اما باید زمانی رو از زندگی مرخصی گرفت و خلوت کرد.

تا بعد!